como frida khalo

antes de espertar xa están as imaxes
perturban intoxican

búscome
nos pulsos nos ollos
canto tempo leva ser
autómata polo corredor?

canto a que se peitea
coa raia o medio coma Frida Khalo?

que me nazan flores no pelo
me leven na cama en procesión
polo camiño real se sumen
repartidores señoras da limpeza
nos saian á porta os camareiros
ofrecendo madalenas ensaimadas
cafés con leite

que no alto de San Amaro nos dea a benvida
o cheiro a mar

risas e conversas soen
coma un rezo
mirando o sol como nace
polo Seixo Branco

que esta sexa
a última mañá

enredo de man robot de fernando c.

as pulgas

Antes, só foran contos de mortos e cemiterios; despois, velorios e funerais. Pero a certeza de que a morte acaba de estar, de sentir o ar que moveu ao pasar, tívena polas pulgas.

Ás noitiñas iamos Pepa máis eu á praia de San Amaro, gustáballe xogar a enterrar paus na area. De volta, regañaba os dentes se alguén se achegaba a min. Queríalle á cadela. Incluso cando me esgazou o vestido que trouxera de Londres.
Inda quedaba no ar o chirrido das rodas, un berro dalguén, o golpe do corpo contra a chan e xa, as pulgas, sabían.
Escapaban da cadela rota. Subían, dende o fondo da pelaxe, polas miñas mans.

Unha lagoa no torrente sanguíneo.
Setembro enriba de nós.

Imaxe

sakura

sakura

sakura

O poeta Issa (1763-1827) escribiu:

A la sombra
de los cerezos en flor
nadie es un extraño

Que sinxelo comprender por que os xaponeses se xuntan a celebrar comendo e bebendo debaixo das cerdeiras en flor. Sentar á sombra branca, mirar como a brisa leva os pétalos, case ingrávidos.
Un soño de moito tempo, por fin, cumprido. O meu particular hanami no Valle del Jerte

cousas extraordinarias

Botas o pé fóra da casa, á volta da esquina, e a cousa máis común colle a intensidade do extraordinario. Hoxe durmo cerca de Zamora, nun pobo cun campanario onde aniñan as cigoñas. Polo camiño, km de montes amarelos e violetas: flor do toxo e breixo florecido.
E merendar na beira do río Tera. As anduriñas fixeran niños debaixo da ponte, chiaban festeiras e voaban coma nos contos.

image

Cigoñas no campanario de Tábara