Destacado

tutte le strade portano a roma

Todo o mundo tiña un blog. Non facía falla saber de nada. Nin ser influencer. Era coma un pobo: o blogomillo.

Casi 10 anos polo blogomillo adiante. Pero it’s time to change

Dende 2012 manteño o meu Tumblr, para cando me entra a morriña. Non pide nada, pobriño. 

Se me añoras:

TUTTE LE STRADE PORTANO A ROMA

Agora sonche A Formiga Atómica

Advertisements
Imaxe

co ollo azul

co ollo azul
miro o espectáculo
ao que nada me une.

só observo
co meu ollo azul.

A tía Dolores en Agosto 2012

agardan por min

chamades
dende as fiestras esquecidas

gardade o veludo negro
inda me debedes o voo da saia
a cinta no pelo
as cereixas

Non tardes.

crisantemos non

Heiche traer unha manda de breixo, ou un brazado de trigo (con papoulas). Os crisantemos non combinan ben co vestido branco que levabas de nena na procesión do Corpus. Nin co estampado que estreaches na festa, cando veu a Banda de Merza e bailaches no atrio, sobre o granito das lousas.

Ti non precisas crisantemos. A ti vanche medrando, polas rendixiñas da lousa, prímulas silvestres e nomeolvides.

cita de outono [videoclip]

E foi que puxo os ollos na porta desta casa
e díxenlle:
feliz quen poida verte
de novo regresando
Manuel Forcadela

Imaxe

onírico_2

 

Soñei co meu ex-marido, as nosas pequenas connivencias, e coa súa segunda muller. Cun ex-amante e a súa segunda muller. Co meu fillo, de adulto. Coas compañeiras do traballo. Todos nós mesturados no soño.
Saían nel os vellos trastos de pintar e a fotografía imposible e a ponte que sempre parte e me guinda ao baleiro.
Sangrábanme os dentes.

Espertei cando regaba un precioso xardín que non era meu. Eramos varios traballando e dirixía os labores de xardinaría Dores Tembrás.