Imaxe

sakura

sakura

sakura

O poeta Issa (1763-1827) escribiu:

A la sombra
de los cerezos en flor
nadie es un extraño

Que sinxelo comprender por que os xaponeses se xuntan a celebrar comendo e bebendo debaixo das cerdeiras en flor. Sentar á sombra branca, mirar como a brisa leva os pétalos, case ingrávidos.
Un soño de moito tempo, por fin, cumprido. O meu particular hanami no Valle del Jerte

cousas extraordinarias

Botas o pé fóra da casa, á volta da esquina, e a cousa máis común colle a intensidade do extraordinario. Hoxe durmo cerca de Zamora, nun pobo cun campanario onde aniñan as cigoñas. Polo camiño, km de montes amarelos e violetas: flor do toxo e breixo florecido.
E merendar na beira do río Tera. As anduriñas fixeran niños debaixo da ponte, chiaban festeiras e voaban coma nos contos.

image

Cigoñas no campanario de Tábara

Imaxe

sombras

Estas sombras non son sinistras. Son un preludio da luz que asoma.
Lémbranme as daquel cuarto teu da miña vergoña, tan enganosas eran. No cadro que gardo, as doas do rosario repousaban na túa saia. Misterios de gozo: e as paredes non rachaban co teu abatemento. Non caía o edificio nun estrondo acusador. Santa avelaíña, ora pro nobis. E as pegas no aramio, a luz no cuarto. A mesma incríbel serenidade.

52

52

Cita

Oliver Sacks: De mi propia vida

Ler o artigo “De mi propia vida” publicado en The New York Times achegoume a Oliver Sacks. Agora a curiosidade lévame. Afondar na vida e os feitos de algunhas persoas, rozar o extraordinario.
Collo unha anécdota que el conta, como pé de foto dos meus amañeceres.

amanecer

Amañece en febreiro na Coruña (51)

“¡Me alegro de no estar muerto!”. Es una frase que se me escapa cuando hace un día perfecto. (Esto lo cuento como contraste a una anécdota que me contó un amigo. Paseando por París con Samuel Beckett durante una perfecta mañana de primavera, le dijo: “¿Un día como este no hace que le alegre estar vivo?”. A lo que Beckett respondió: “Yo no diría tanto”).
– Oliver Sacks

Galería

In memoriam Gato

This gallery contains 11 photos.

Primeiro o gas adormiñouna mansamente. Despois foi a inxección letal. Eu só quería levar a Gato de volta ao sofá das sestas ronroneantes e felices. Quería seguir mirando o seu andar garboso, o paso de algodón. O corpo ondulante. O salto elástico. Quería descubrir o misterio da súa inmobilidade cara a parede, o tempo parado […]

Imaxe

ollos [1001 amañeceres]

Apalpando o inverno, asomou fermosísimo o último día do ano. Agradezo os meus olliños. Máis ca hai 5 anos
amañecer fin de ano

[van 50]