Imaxe

fun tanto tempo

Fun tanto tempo esta da foto (todo o que a foto conta) que me custa recoñecerme na que son agora.
Hai momentos nos que sinto por ela a nostalxia que deixan os mortos que amamos.

Imaxe

asumir

De ser unha árbore ben medrada de anos cara o sol, asumiría que me escotasen pólas no outono. Criar vermes na cortiza, liques na tona, brión pola cara norte. Ou tampouco.

árbore no parque de oza na coruña (galicia)

Imaxe

a primeira vez que probei un bombón de licor

bombon-de-licor

EstLicencia Creative Commonsa obra está bajo una Licencia Creative Commons Atribución 4.0 Internacional

Imaxe

mans

vimbieiras

amarela e lenta
é a danza
das vimbieiras

xaneiro menguado
ese é o tempo

cortar as pólas
deixalas a remollo
que domeen

coma a rabia

trenzar vimbios
círculos
horizontes

as mans
teñen memoria

de berces
canastros
un látigo fino

estalidos no ar
e na pel
sinais

caer
o corpo
coma un cesto

na Coruña nunca xea

Por iso hoxe, a xeada que vin ao espertar na miña aldea, removeume na memoria ata os sabañóns:  As mauciñas de 5 anos xogando “a las casitas”. “Se tes os pés fríos, salta” dicía miña nai. E eu saltaba. Admirabáme que sempre atopara solucións para os meus disgustos. Menos para o de ver como choraba ela. Disimulaba, pero mal.

Imaxe

“we all have reasons for moving”

facer-meus-dos-versos-de-mark-strand

Licencia Creative Commons
Esta obra está bajo una Licencia Creative Commons Atribución 4.0 Internacional.