co ollo azul

co ollo azul
miro o espectáculo
ao que nada me une.

só observo
co meu ollo azul.

A tía Dolores en Agosto 2012

Advertisements

19 thoughts on “co ollo azul

  1. nótase que a muller da foto xa ten vivido moito… o xesto co que colle o seu bastón da fe de que tamén xa xa ten aguantado moito…

    todos temos/tivemos unha muller así preto de nós… a mín faime pensar na miña bisavoa Filomena (que morreu xa fai moito)… a que lle encantaban os “años” (ovellas pequniñas), e me comía a besos cada vez que me vía… tiña moi bó caracter e era moi agarimosa…

    biquiños,

    Gústame

  2. Agora só observar,contemplar o espectáculo da vida, desde fóra xa, como se xa non fora con nós. Sen embargo, vexo nos seu ollo azul serenidade, ledicia tamén e me apuras un pouco de inxenuidade que recorre os seus beizos xunto coa súa expresión.
    Captaches moitas cousas coa túa cámara.
    un biquiño zeltia.

    Gústame

  3. Me quedo con el rostro afable…
    Los ojos mienten…
    Sí.
    Cuando veo una foto como esta siempre me acuerdo de aquello: a los 20 la cara con la que nacemos, a los 40 la que nos dio la vida, y a los 60 la que nos merecemos….
    Bueno…

    Gústame

  4. Canta retranca! E canta razón… O espectáculo tornouse dantesco e para algúns é algo ben alleo. Menos mal que queda… soñar… O mundo dos soños é o noso paraíso. E rir… que non falte o humor.

    Gústame

  5. Ñoco, si te gustó a tí, es que algo bueno tiene el retrato.
    Quizá te haga caso a Estrella, me atrae mucho el retrato, pero siento pudor, creo que hay ahí una conexión íntima.
    Rubén, tus preguntas aunque no sean para ser contestadas, producen cierta desazón.
    Soros, seguro que buenas historias saldrían de tu observación si tuvieras ganas de escribirlas!
    Chousa, eu tamén pensei no da picardía e a calma cando estiven con ela.

    Agradecida por TODOS os vosos comentarios.

    Os que ledes o meu blog dende hai tempo xa sabedes que non me gusta moito o Nadal. ´Pero como hai persoas aos que vos encanta, deséxovos unhas felices festas, (por se non falamos antes)
    :-)

    Gústame

  6. El reflejo de lo que hay fuera, la profundidad de lo que hay dentro, con todos sus pequeños detalles, sin estridencias, sin pretensiones más allá de la vida que construye un rostro.
    Precioso retrato.

    Un abrazo.

    Liked by 1 person

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s