man of the hour

Se che queda prendida a tele, porque non dormes ben, e cando espertas á mañá están botando o final de Big fish, pode que quede envolvéndote unha atmósfera agridoce e misteriosa mentres soa a música dos títulos de crédito. Que te acompañe na ducha, baixando no ascensor, que a leves arrastro no medio do tráfico. E quen sabe se irás toda a mañá como se vai entre a brétema, e ao lonxe inda siga soando “Man of the hour

monfero

Camposanto no Mosteiro de Monfero

Imaxe

e tí, inda máis lonxe

0Faro Florida

Irse coñecer alá. Quen cho ía dicir. Para tí Florida era unha pensión na rúa dos Olmos. Olmos, 8. Elucubrar co número, sen saber nin como era un olmo.
Tú de Francia, tú de Venezuela. Se este encontro no Farito acontecese tendo tí 75, antes de que. Pero agora. Que tolemia de fotos e videoconferencias sería. Estoute vendo, a emoción descolgada sobre a tableta, intentando falar castelán para os teus netos. Ningún deles estaría hoxe no extremo sur de Key Biscayne pisando area fina, bronceados, detrás das gafas de sol. Nin as súas fillas, tan monas, sen tí sachando na horta co pano á cabeza. Sen tí, dándose abrazos de benvida, contaxiándose. Non pensaban en tí, seino. Pero eu, si.