Imaxe

aínda ecoan as voces

aínda ecoan as voces
dos que acaban de marchar

a xeada
arríncalle cores ás prímulas
cala o zunido dos insectos

este silencio frío
da tardiña

nin ladran os cas
á noite de febreiro

agora podes escoitar a herba
o seu falar inquietante

que é este sosego
para quen non espera nada?

primulas
Imaxe

fun tanto tempo

Fun tanto tempo esta da foto (todo o que a foto conta) que me custa recoñecerme na que son agora.
Hai momentos nos que sinto por ela a nostalxia que deixan os mortos que amamos.

Imaxe

mans

vimbieiras

amarela e lenta
é a danza
das vimbieiras

xaneiro menguado
ese é o tempo

cortar as pólas
deixalas a remollo
que domeen

coma a rabia

trenzar vimbios
círculos
horizontes

as mans
teñen memoria

de berces
canastros
un látigo fino

estalidos no ar
e na pel
sinais

caer
o corpo
coma un cesto