alguén, para min


Hai un pazo á beira da senda antiga. Alguén fixo un rego coa auga que baixa pola carballeira e deixou unha fonte. Unha fontiña, unha fontela.

Advertisements

10 thoughts on “alguén, para min

  1. Sea de uso privado o destinado a alojamiento turístico tienen que respetar el paisaje que les rodea y si es posible disponer de espacios públicos.Pero suele pasar que se aprovechan y se adueñan de todo su entorno.

    Estupenda la poesía.

    Abrazo e saúdo afectuoso!

    Gústame

  2. E o camiño centenario estaba estrado de seixos brancos (xa quedan poucos…), e a primeira vez que me levaron por alí, unha noite, as luces do coche tornaban aquelas pedriñas nun camiño de estrelas.
    Un bico (que son dous), querida Zeltia.

    Gústame

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s