o xigante nunca dorme [1001 amañeceres]

ensenada do orzán

Que lindo o mar hoxe, ao amencer. Que imaxe tan plácida, parece unha postal para soñar. Pero o terrible xigante nunca dorme. Por iso eu, tanto respeto.

Advertisements

15 thoughts on “o xigante nunca dorme [1001 amañeceres]

  1. Que mágoa! por culpa da mala cabeza e unha noite de festa, catro vidas truncadas.
    Agora só queda esperar que aparezan os corpos o máis pronto posible para que esas familias que estar sufrindo podan ter polo menos o consolo de enterralos.
    Bicos

    Gústame

  2. Hoxe rematei no estudo unha acuarela que comecei antonte, logo deixeina e xa ao acabar a tarde lembreime o da praia do Orzán. Parecería unha coincidencia e é o que era. Mais non era. Aí tela, é unha galerna atlántica, cando aínda é cativa, con fortes chuvieiros sopor o mar…Logo xa tudo pasou, coma xa sabedes…
    Breves
    Deica

    Gústame

  3. estes días non me saen da cabeza, o peor da morte (ademáis da morte en si mesma) é non ter corpiño que chorar… eso e terrible.

    ¿por qué o mar reclama corpos de cando en vez? ¿para qué os quere?
    ¡¡demo de mar!!

    verei o vídeo en canto poida, xa sabes, farame ilusión escoitar a túa voz e ver as imaxes, seguro que é unha ledicia.

    biquiños,

    Gústame

    • no video anterior, [que é dedicado á amiga que sae nel], non hai voz, ruliña. só minuto e medio dunha doce canción que di cousas como que as dúas sabemos que poderiamos ser alguén mellor, e non ter a cabeza coma o tempo de londres, xa sabes; que o amor píntano de ouro, pero igual que as outras cousas, vólvese vello, e a pintura vai caendo a modo, xa sabes.
      .

      Gústame

  4. Esta mañá, vindo para o traballo, vin que aínda andan barcos na baía, pero non creo que buscando xa nada, porque os corpos dos mozos contan que xa andarán a moitísimos km. (cara a cedeira)

    Gústame

  5. Uno recuerda el nombre de todos sus ahogados, de pronto, como el mar en el verso de Lorca. Hay un dolor que duerme olvidado o que no sabías que tenías que alguien o algo rescata .Un dolor del mar dentro de uno al mirar sus torpes aguas.
    Besos

    Gústame

  6. O mar é moi forte. Unhas veces, como a semana pasada, malo (todos recordamos algunha noticia de afogados nas praias); outras, é o seu xeito de defenderse, con forza sobrenatural, para sobrevivir fronte aos humanos. Hai que terlle respecto.
    Unha aperta.

    Gústame

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s