un mal agoiro

O sábado flotaba no ar unha doce tristeza. Unha tristeza doce que me enchoupou coma orballo. Todo me conmovía: un xesto, unha palabra. A mañá na biblioteca pasou rápido, languidecendo, somerxida entre os libros. Elixín o Livro das devoracións, que devorei o mesmo sábado. Conducín 100 km. para lelo alá, no eido. Anoitecía cando cheguei. Sobre o felpudo, un paxaro morto.

Advertisements

15 thoughts on “un mal agoiro

  1. O paxaro morreu porque se esnafrou contra unha gaivota. Ese era o mal agoiro.
    O livro das devoracións, hai tempo que teño ganas de pasar unha tarde con el, terei que facelo nalgún momento; ata de agora, só me deron boas críticas.
    Espero que che axudase a levantar o ánimo.
    Bicos

    Gústame

  2. eu tamén, como Mariola, podería darche ese abrazo que precisabas, xa o sabes…

    algunha vez podes conducir ó coche cara a míña casa, quédache mais cerca co teu eido [xa sei que non é o mismo], e cun café o un licorciño, habíaseche pasar esa tristrura, alomenos eu intentaría animarte.

    biquiños e abrazos.

    Gústame

  3. Zeltia. No esté triste…todo pasa y estoy segura que hoy estarás mejor. Ya sabes, poco a poco.
    Te mando tres abrazos enormes.
    1, para ahora
    2, para después de comer
    3, para esta noche.
    Si necesitas más abrazos no tienes más que decirlo

    Gústame

  4. Algunhas veces a tristeza instálase nos nosos eidos, sen permiso, sen premura; tan amodiño que apenas percibimos cando chegou. Tamén deste xeito marcha, fuxidía coma ela, antes de que a abracemos demasiado tempo!!

    Gústame

  5. bueno, no se puedes estar espléndido siempre, a veces las cosas no salen como uno espera. no te castigues. el pájaro muerto algún gato lo aprovechará. nuevos pájaros saldrán, cantando, en otros soles.

    Gústame

  6. Hai días… Uns mellores, outros peores… Pero virán días fermosos e as apertas que esperan nalgún lugar agochado emocionarannos. Hai que esperar a que a casualidade nolas poña no camiño, mais sempre están aí, ao axexo. Seguro que chegan…. Apertas.

    Gústame

  7. Por teléfono no mola. ni por internet. Pero si el abrazo se hace esperar, quizás después será más preciado, pero qué mal se pasa mientras se hace esperar.
    Un abrazo, jodidamente virtual ( hasta las narices de lo virtual, eh?)

    Gústame

  8. Tes razón, Susana.
    Gustan os abrazos virtuais, consolan, como por exemplo ver todos estes que con tan boa intención me deixades aquí. Pero é que non hai nada que sustitua UNHA APERTA DADA CON BRAZOS DE CARNE E ÓSO.

    [supoño parte daquela melancolía que reflexei no post producto dunha baixada hormonal -ou subida, nunca distingo- O meu ánimo xa é máis recoñecible!]

    Gústame

  9. Sabes que yo poetizo mi vida. Difícil para mí inventarme lo que no he vivido, lo que no siento. Ahora vivo días de otra vida. Y soy yo quien abraza, a espuertas. Desde aquí ,sin carne ni huesos, perito en abrazos, te mando uno de esos que acaban con caricias de la mano en la espalda.
    Bicos

    Gústame

  10. Es una entrada íntima, delicada, preciosa…y los días así lastiman, pero veo que como el ave Fenix resurges con más fuerza :)
    Como tienes razón con lo de los abrazos, te mando rayos de buen rollito y sonrisas.

    Besito

    pd. He dejado un comentario en mi última entrada, es que fuistéis más rápidas que yo, por eso, ¿te importaría volver a pasar?, por favor.
    Gracias :)

    Gústame

  11. O outono gusta de vestir ós seus días de gris, de tristura. Empezan pola mañá cedo e xa non sacan o disfraz. Pero por dentro da roupa hai algo máis de cor. Só hai que ter as ganas e a forza de velo.
    Espero que che cambiara o ánimo
    Por si axuda, aproveito esta visita tardía para deixarche unha grande aperta
    E bicos

    Gústame

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s