pre-sentimentos

Cando parei no semáforo, antes de entrar na praza, vin luz na casa. Xa tempo sin ver a luz prendida. Sería por iso que non puiden durmir. Ou polo café. Ou por presentir
que agora
as espiñas

figos chumbos (Silleda, outono 2011)

Advertisements

18 thoughts on “pre-sentimentos

  1. ___________________________________________________________________________________________________________________
    *o texto é algo escuro,  hoxe precisaba que fose así.
    non ten que ver nada a casa e a luz, coas espiñas.
    hai veces que se mesturan os pensamentos.

    *gústanvos os figos chumbos?

    Gústame

  2. Non logro captar as espiñas, a luz prendida, a praza, o medo .De saturnina nin che falo, que teño dous deses bichos na casa(bueno, un pouco apartados) e seguen sen gustarme, comparado coa compañía da miña gatiña Perla. Ver ou escoitar chover o quentiño é un dos praceres máis fermosos(ti sí que sabes). Un biquiño sen ruído.

    Gústame

  3. Esa luz prendida é a espiña. Algo que regresa logo dun tempo? A inquedanza porque que a luz estea novamente acesa supón un cambio que manca? Trato de contestar ao teu escrito segundo o que me suxire. Quen estará na casa que nos quita o sono?

    Gústame

  4. Sempre, os pre-sentimentos, as espiñas e as luces acesas a deshora…

    Quizais porque precisabas unha luz acesa che saíu un texto escuro e con espiñas de figo chumbo…

    Non, non megustan os figos, nin os chumbos nin os outros.
    Biquiños.

    Gústame

  5. Bos días amicus:
    Z, como dice Raúl, debajo de cada espina hay una fruta sabrosa que procura pasión, tormento, recuerdos y sorpresas al no estar acostumbrada a verlas encendidas. Nuevas situaciones que tienes, que vienen y van. Lo malo de tener, a veces, tantos es que uno se acuesta vacío; lleno de soledad. Te rodean espinas de protección, mas ésas mismas te impiden un acercamiento constante.
    En Guía de Isora, San Juan y alrededores suelen llamarlos “higos picos”. Bonito nombre para lo evidente. Simple.
    Longa aperta e sonoros pbicos…
    Breves saúdos.
    Deica logo amicus.

    Gústame

  6. Cando un presinte ás veces calquer indicio vóltase escuro…
    Gústame o texto, con pouquiñas palabras pódese dicir tanto…
    A min encántanme os figos chumbos. A miña avoa tiña unha figueira, e cando ía vela collíame uns cantos, sempre cunha folla de berza para non picarse.Qué bonito recordo.
    un bico.

    Gústame

  7. Gústanme os figos chumbos. Precisamente este finde comemos uns poucos que me deu a mai da señorita Kaplan da chumbeira que os dous plantamos hai unha chea de anos na eira, diante da casa.
    Canto coidadiño hai que poñer tamén aquí para que as espiñas non nos piquen a pel.

    Gústame

  8. Cuando veo una luz en una ventana que destaca, siempre haga elucubraciones sobre quien vivirá allí, cómo será su vida, que estarán haciendo en ese momento, me encanta imaginar ventanas……por cierto mi padre era un forofo de los higos chumbos..yo no los he probado, biquiños

    Gústame

  9. a verdade é que fixeches ben en explicar a escuridade do texto porque si non, eu por lo menos, xa ía comezar a darlle á cabeciña esta tola que teño.

    nunca comín figos chumbos pero a foto paréceme fermosísima, os cactus sempre me gustaron moito… cando estivemos en Lanzarote fumos ver [como non] o Xardín de Cactus, diseñado por César Manrique e disfrutei como unha enana facendo fotos; xa irei colgando algunha no blog, xa verás, claro que a trúa foto é moi moi fermosa [repito].

    biquiños,

    Gústame

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s