[ outra ] pequena grande diferenza

Que diferente é espertar alá! [e almorzar lagañas con café con leite] Aquí a ventá dá cara o leste, o outono de estrea, a luz ciscada pola chan

[Saín, en pixama, almorzar figos collidos directamente da figueira.]

21 thoughts on “[ outra ] pequena grande diferenza

  1. Esa “luz ciscada pola eira” á hora do almorzo ben podería protagonizar unha escea de Terrence Malick…
    [E, falando de Malick, pregúntome se foi vostede das que superaron os primeiros 30 minutos de proxección ou das que claudicaron”?]

    • Certo que non é unha pelí habitual, ao principio parece máis un documental sobre a creación do universo e rechinábame un pouco esas cuestións místicas e trascendentais; pero como ía a claudicar??? e perderme esas fermosísimas composicións fotográficas? e a música impresionante? toda ela repleta de poesía e beleza plástica!

      De buscarlle defectos diría que algunhas imaxes selectísimas non parecen ter moita conexión unhas con outras , pero nin falta que lle fai!!!!
      Tamén se a historia fose contada dunha maneira máis convencional entenderíaa mellor, pero creo que a peli arrisca, e merece a pena enfrontar ese risco, para así disfrutar do asombro, estremecerse coas sensacións estéticas
      .
      Eu aínda lle sigo dando voltas,
      e teño gana de volver a vela.

  2. Me gustaría ser el mismo, tener la misma serenidad cuando despierto frente a una pared de ladrillo que ante el paisaje bucólico del fin de semana. Imposible. Nos conforma el entorno y su distinta esclavitud.

  3. Como teiman en poñer fotos de figos vde e Paradela, e eu que non podo catalos por mandato da médica…! Claro que hai diferenza entre as dúas casas e os dous mundos. Non pensou vde marchar a vivir aló algún día?

  4. Bos días amicus:
    Esa higuera prodúceme una nostalgia tremenda y salir a buscar el desayuno a sus ramas es una situación agradabemente personal. Salir en bata, zapatillas y con un plato de porcelana en la mano puede ser digno de ver. Preparar una mesa con higo, uvas y pan …
    No olvides una toquilla para los hombros, no sea que haya humedad y se constipe su garganta….

    • grazas polo consello, pero era unha mañá cunha temperatura deliciosa (e hai anos que non utilizo bata de casa, pero sí zapatillas.- Quizá este inverno merque unha ben quentiña, de cores alegres, agarimosa)

      • Caray!, pues mejor….Salir sólo en zapatillas y toquilla debe ser una imagen sumamente interesante…jeje.
        Felices desayunos , a partir de ahora en buena compañía
        Bon appétit…

  5. Moito me gustan as últimas fotos e… a túa ledicia renovada :)

    Eu quero un refuxio coma o teu, un fogar con plantas e verde e color e natureza e … figos!! mmmmmmmm

  6. un saúdo tamén a raúl, susana, a nena, antonio [pode que este ano termine por aborrecer un pouco os figos… levo comido moitos de noso señor… moitos máis kg. dos que me fixeron engordar! ;-)

  7. Pra min que o pixama non tiña moito que pintar aí. Teríalle acaído moi ben a nudez ao texto, rapariga. A condición de que non fora alevosamente agochada, claro.
    Eps !! Nada de cámaras, coma nos museos. ;)

    (Seino .. levo pintas de vello verde, pero tampouco me queda moita vergonza, qué lle hei facer…).

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s