loneliness

tanto escaparche, soidade.
pois aquí me tes.

e agora, que?

zipildac na galería de flickr

Advertisements

32 thoughts on “loneliness

  1. A soidade é unha experiencia subxetiva.

    Un pode estar só, apenas sin relacionarse con ninguén e non sentirse só. Incluso un pode buscar voluntariamente a soidade e non experimentala como algo negativo.

    Ou pode sentirse moi só tendo parella, tendo familia, tengo amistades [pero que esas relacións sexan insatisfactorias, ou demasiado superficiais para a necesidade que un ten], ben de xeito continuado ou puntual.

    Está claro que a soidade emocional é un sentimento,
    e que ten distintos matices
    e que é percibida de modo diferente por cada persoa.
    e que pode ser causada por moi distintas circunstancias na vida,
    pero sempre está presente o baleiro, o desánimo, a tristeza, o illamento [sexa real ou subxetivo]

    Gústame

  2. una experiencia subjetiva, que asoma de vez en cuando, enseñando su patita bajo la puerta. como canta el gran ben harper, “it’s just another lonely day”, nada más… y nada menos!!

    Gústame

    • grazas ó teu apunte da canción, ímoslle poñer un algo de música á sensación solitaria…
      Da letra, quédome con esta frase para min:

      For now it’s just another lonely day [polo de agora é só outro día solitario]

      admítense cancións, tanto para refocilarse nese estado como para fuxir del!

      Gústame

  3. Yo creo que siempre estamos solos aunque tengamos muchas personas a nuestro alrededor, aunque necesitamos del calor humano para sentirnos completos.

    La soledad siempre tiene connotaciones negativas pero creo que un poco de vez en cuando tan poco viene mal para encontrarse a uno mismo, o quizás sea eso el miedo de encontrarse a uno es lo que nos aterroriza de ella.

    Muchas gracias por lo de la letra de la canción, tomate tu tiempo pues no corre prisa.

    Bicos,abrazos e saúdo afectuoso!

    Gústame

  4. La mitad de nuestros males proceden de no poder estar solos. La otra midad de no saber estarlo. Claro que no me refiero a la soledad involuntaria, esa que desgasta y aniquila los afectos.
    Pero estar apaciblemente solos. Sin prisas. Sin miedos. Estar solos ante la invencible sensación de tener el tiempo en muestras manos y sentir como se escurre…A menos velocidad, más felicidad¿no?

    Gústame

  5. La peor sensación creo que es sentirse sólo cuando se está rodeado de gente; sentirte solo cuando lo estás es duro, pero sentirlo rodeado de gente te hace sentir tan desconectado con el universo…

    Gústame

  6. A foto… unha fotazo!!
    A exposición… unha certeza!!
    Penso que é conveniente aprender a convivir coa soidade, a intentar levarse ben con ela, por se acaso… Non botala de menos cando non está pero tampouco deixar que nos moleste ou nos atormente demasiado cando aparece “de visita”. Pode haber momentos ao longo da vida nos que resulta ESENCIAL ser capaces de tela de compañeira, e ata pode axudarnos no camiño. Dígocho eu!
    Concordo cos comentarios anteriores, en todo.
    Unha aperta.
    Encourage!!!

    Gústame

  7. Non sei se a peor soidade non será a de quen se sente só de si mesmo. Botarse en falta, sentir que non te acompañas, non recoñecerte…

    Máis que unha canción, eu penso nunha peli e nunha banda sonora: Deseando amar (In the mood for love), de Wong Kar-wai, por ela me paseo de cando en cando… en soidade.

    Bicos

    Gústame

    • Alex, unha sorpresa a túa visita, e traes un apunte interesante sobre a soidade desde unha perspectiva diferente. Pero no tocante á canción, se te refieres á de Brian Ferry que leva ese título, a min non me parece triste nin que reflicta sentimento de soidade, todo o contrario!. [A película sí, moitísimo]

      Gústame

  8. Lo malo de la soledad es cuando pasa lo que la foto sugiere. que el grupo te aparta. Por lo demás, a fin de cuentas siempre estaremos solos, y tendremos que valernos por nosotros mismos. Es la vida, y hay que vivirla, unas veces tratando de cambiarla, otras veces aceptándola tal como viene.
    Besos desde esta república

    Gústame

  9. A fotografia encantame!!!

    Respecto a soidada, pois… a veces e necesario recrearse nela, como decia na miña ultima entrada, a soidade e “estar con un mesmo sen estorbarse” :)

    O malo, e cando é unha soidade imposta…

    esa si que no me gusta nada…

    Biquiños Zeltia, a moreas!!!

    Gústame

  10. Milu, esa soedade da que falas non deixa baleiros, se non que crea, enche, axúdanos a ver e valorar o noso entorno, a sentirnos a nós mesmos, como ben di Antonio, nesa soidade é posible conectar co universo, o contrario do que ocurre nesa outra soidade que apunta WendyHarmonía vai máis alá: asegura que pode axudarnos no noso camiño tela de compañeira. Eu tamén estou de acordo con vós.
    Mais hai outras soidades que causan dor… unha delas a que apunta Ni está. Di aldabra que hai que aturala como se poida!, vaia remedio das! ;-)
    Merce ¿gustache a foto? pois vindo de tí é mérito. A min tamén me gustou, sobre todo para esta entrada, haberá que dicirllo ó autor dela!

    A soidade non é unha descoñecida para min, móstrase como amiga moitas veces, pero outras… achégase demasiado, quédase tempo de máis, vai collendo o meu propio espacio, secuéstrame, domíname, facendo sempre buratos no meu corazón.
    E tardo en alonxala de min, non é doado. .

    Gústame

  11. ¿Cómo llenarte soledad, sino contigo misma?
    Tú, verdad solitaria,
    transparente pasión, mi soledad de siempre,
    eres inmenso abrazo;
    el sol, el mar,
    la oscuridad, la estepa,
    el hombre y su deseo,
    la airada muchedumbre,
    ¿qué son sino tú misma?

    De Luis Cernuda

    Gústame

  12. Hoxe recordáronme unha frase de Maruja Mallo á que fixeron referencia nun documental da semana pasada. A frase, terrible naquela muller solitaria á forza nun país que non a recoñecía cando voltou do exilio, e que le servía para facer da necesidade virtude, era: “Un hombre se mide por la soledad que es capaz de soportar”.

    Gústame

  13. · La soledad es un estado del alma, imprescindible. Pobre de aquel que dentro de una multitud no sepa estar solo.
    · La soledad construye. Afortunado aquel que en su soledad construye mundos interiores poblados de vida de soledades compartidas

    · Bicos, desde una línea de alta tensión

    CR & LMA
    ________________________________
    ·

    Gústame

  14. De verdad?

    eurodiputado de los verdes?

    esa imagen la copié de un blog de arte. Mezclaban sobre denuncias sociales y dibujos… pero en ningún momento leí que el autor del blog fuera eurodiputado.

    Gracias por esta aclaración. Acabo de entrar en mi blog y he leido tus comentarios y de ahí mi sorpresa. Es muy tarde, mañana pasaré con más tranquilidad y leeré todas las publicaciones que has posteado desde el sábado.

    Un abrazo.

    Gústame

  15. Zeltia, sempre te visito, inda que non me anime moito a facer comentarios. Ás veces dáme a sensación de que chego tarde e xa está todo dito ;-)

    Non me refería a esa canción do Brian Ferry, non a coñecía, e non está na BSO de Desexando amar. Eu pensaba sobre todo nos temas de Shigeru Umebayashi para esa película, sobre todo o tema principal que acompaña a soidade dos protagonistas.

    E tamén, xa postos, a BSO de 2046, por poñer unha o Adagio de Secret Garden.

    Bicos sós (ou de SOS ;-))

    Gústame

    • Como as miñas entradas adoitan ser unicamente un volcado de emocións, tampouco hai moito que dicir nos coments.
      Parece que che gusta que ese Shigeru Umebayashi te acompañe en según que momentos…
      a peli “a single man” tamén leva a súa música [e tamén a peli desprende un profundo sentimento de soidade [de perda]
      E grazas polas túas aportacións!

      Gústame

  16. Un paxaro separatista, moi boa foto.
    Non lembro quen escribiu “la soledad es el hombre al cuadrado”. Sen chegar a tanto penso que todos necesitamos algo de soidade, para encontrarnos con nós mesmos, para respirar sen interferencias.

    Gústame

  17. Veño mitigar (con cartos) esa soedade que se sinte cando se está no fío solitario. Ben sei que semella doado brincar para o outro, pero…somos así e os outros tampouco dan o paso, así que…hai que abanearse como lle cadra.
    Mentras tanto, que saibas que tocounos a lotería na Chousa. Entre celebración e celebración, estamos tentando decidir no Buzón a ver qué carallo facemos con tanto carto… Sempre podemos mercar un cableado de Fenosa para poñernos nel todos…

    Bicos acompañados doutros bicos

    Gústame

  18. Gostaría poder respostar a esa última pergunta dum jeito rotundo e com umha voz potente e a vez esperanzadora para que así a percebiras (familiar, esperanza, e fermosa) …. E agora que?

    Botar-se ao monte…!

    Gústame

  19. Desbordame tantas cousiñas que me dixestes, tantos comentarios. Canto volo agradezo.
    Xa non vou ir un por un respondendo… sabedes que é así.

    Como a miña intención cando abrin o blog era que me servira para expresar nel as miñas emocións,
    e estes días teño tendencia a choromicar un pouco,
    non penso cortarme de facelo no meu blog, que para iso o teño.
    Igual desactivo os comentarios nalgunhas entradas… porque comprendo que… ¿que se pode comentar?. Para min xa con saber que alguén le o que eu escribo, sexa xogar coas palabras ou un desafogo dun estado de ánimo,
    é un grande AGASALLO.

    Gústame

  20. A min gústame a soedade, ésa que significa estar conmigo mesma, ter tempo para regodearme no que me gusta facer, como si é non facer nada.
    Non me gusta a soedade que nace da perda, da distancia (ás veces un só milímetro é unha distancia imposible de percorrer), da incomunicación, da decepción…
    Acábome de decatar que hai máis soedades que non me gustan das que sí.

    Bicos

    Gústame

  21. Si, aceptando lo que nos encontramos se vive mucho mejor…

    Abiertamente solo, vas pensando, en la noche,
    cómo engañar a la soledad
    con un monólogo,
    con un aplauso.

    Virgilio López Lemus

    Felices fiestas en compañía de los que te quieren y con quien te sientes dichosa y cómoda, que te diviertas mucho.

    Un abrazo.

    Gústame

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s