o mar, ondas, onte

200 Metros do Paseo Marítimo de A Coruña destrozados por Becky, a cicloxénesis explosiva. [Ata o de agora sempre foron anónimos temporais os que alporizaban o mar que demostraba quen manda aquí]. Estes dous dias disfrutei do espectáculo dende o Milenium. Fixen as fotos co móbil e a cámara de peto. [Momentos para gardar]

el mar no se avergüenza de sus náufragos
carece totalmente de conciencia
y sin embargo atrae tienta llama
lame los territorios del suicida
y cuenta historias de final oscuro

Mario Benedetti

mírame aquí, pequeña, miserable,
todo dolor me vence, todo sueño;
mar, dame, dame el inefable empeño
de tornarme soberbia, inalcanzable.

Frente al mar / Alfonsina Stormi


Aura fai no seu blog Harmonía unhas entradas temáticas que son unha delicia. Utiliza series de fotografías que acaban por envolverte nun clima que ela crea engadíndolle ás fotos música, versos ou textos propios.

Advertisements

30 thoughts on “o mar, ondas, onte

  1. Ya veo que estás bajo la fuerza y el inlujo del mar. Preciosas imágenes con toda su bravura. Me fascina que el mar proteste, brame, salpique. ..La Naturaleza marcando su espacio.
    Precioso, Zeltia,
    Un saludo

    Gústame

  2. De cando en vez o mar e outras forzas da natureza mostran o seu poder, quizais para recordarnos o pequenos e insignificantes que somos (que seguimos a ser) nós, os autodefinidos reis da terra , enchidos de soberbia e prepotencia, e sen embargo tan desvalidos a pouco que o mar, por exemplo, se cabree.
    Unha lección que non debemos esquecer para saber verdadeiramente o sitio que nos corresponde.
    Bicos sen tempestade.

    Gústame

  3. Xa vexo que a nosa querida Zeltia foi en plan aguerrida reporteira á zona 0 para traernos fotos do temporal, por certo excelentes e terribles.
    Aquí o vento sentiuse con forza tamén: as árbores que vexo desde a ventá abateron unha e outra vez.
    Pero sobrevivimos.

    Gústame

  4. Ondas, o mar, onte
    A miña pequena tamén foi onte pola mañá facer fotos, aínda nos as vín. Agora xa vou abrindo boca coas túas.
    Biquiños,

    O galego turn me on.
    Que bonita historia. ¿E porque non o levas ti a Santo Andrés de Teixido? Aínda que sexa novo non importa. Non terá ollos mais que para a paixase, non porue ti non o vallas que és unha moza ben fermosa, si non porque o paixase desde Teixido deixa a calquera abraiado e coa boca aberta.
    Biquiños,

    Os días son de cera.
    O pasado sempre as voltas. Eu tamén, ata o de agora pretendín “só vivir sin espaventos e non morrer antes de que (a miña filla) medrase.
    Agora que xa é maior quero vivir CON todos os espaventos posibles.
    Biquiños,

    p.d.: Van todos os comentarios xuntos e mesturados porque teño que facer virguerías para poder pasarme polos blogs agora que comecei a traballar. Espero que non che importe moito, sei que un pouquichiño sí pero mello esto que nada ¿non?.

    Gústame

    • Non importa muller, non. O que me gusta e que te pases por aquí, iso sí, que me deixes unha pegadiña, tamén; pero non te sintas na “obriga” de comentar en toda canta cousa escribo.
      :)
      xa terías gana de ir traballar despois de tantos meses. Alédame que xa esteas recuperada

      Gústame

  5. se queda uno amedrentao cuando ve al mar tan violento, las imágenes de los informativos han sido impactantes. tiene que ser un gozo, aunque sea congojoso, estar delante de tamaño espectáculo.

    Gústame

    • semillanegra, me alegra que un poema (de otro) te trajese por aquí. Bienvenida. A la derecha de la pantalla hay un traductor (haciendo clic en la bandera hecha con arroz y chorizo). Quizá así ya no tengas problemas en leer gallego…
      :D

      Gústame

  6. [O mar, unhas veces acariña e outras resulta arrepiante]

    El mar. La mar.
    El mar. ¡Sólo la mar!

    ¿Por qué me trajiste, padre,
    a la ciudad?

    ¿Por qué me desenterraste
    del mar?

    En sueños, la marejada
    me tira del corazón.
    Se lo quisiera llevar.

    Padre, ¿por qué me trajiste
    acá?

    R. Alberti

    Non te queixes, Zeltia, que en A Coruña podedes desfrutar das vantaxes da cidade e das vistas ao mar. Que sorte!!!

    Gústame

    • Non me queixarei, non. Ainda que na miña infancia (que comentabades nalgún sitio que é a nosa patria) a paisaxe que se me abrigou no corazón foron montes, fragas e lameiros, o mar fome gañando, ondiñasveñen, ondiñas veñen e van…

      Gústame

  7. Para mín contemplalo non deixa de ser un dos praceres máis sublimes e desexados. Entendo que non deixa de ser peligroso, as súas ondas e furia, pero..eu sempre gardo un anaquiño de mar nas miñas retinas. Moitos biquiños

    Gústame

  8. A os que non vos dixen nada no voso comentario, igual vos deixo achuchoncitos:
    para Wendy, Lan, Antonio, Milu, Raposo, Kaplan e Chousa (que se preocupan porque non me leve un golpe de mar) Ruben, Raúl, Noa, Harmonía (que me trae un poema para engadir ao post), Concha, Maribel, Paideleo

    Gústame

  9. Volvo á miña terra tras a túa mirada, e ollo o meu mar furioso, o meu ceo a piques de estragalo todo. Miña nai chámame por teléfono para confirmar o desastre do temporal e eu penso “sempre que o meu mar sofre eu estou lonxe”. Non sei se son bágoas as que esvaran polo rostro ou son as pingueiras do mar que me quixo facer partícipe da súa dor.
    Impresionantes as fotos. En todo o seu sentiso, en todos os seus sentidos.

    Gústame

  10. Sempre me gustou máis o mar cando está así de bravo que cando está manso. Gústame que amose o seu carácter, aínda que preferiría que non andivera a romper nada nin a tragar mariñeiros.

    Fermosas fotos. Canta morriña me deron.

    Bicos

    Gústame

  11. Es cierto, antes no tenían nombre, pero los temporales venían igual. Yo hace ya muchos años que no vivo uno, desde que me fui a vivir a Almería, ciudad mediterránea y por tanto exenta de temporales…¡y de mareas! Siempre me gustaron los temporales. Las olas saltando por encima de la muralla del faro, o en otras partes del paseo marítimo, llegando a las terrazas de las casas. Todo un espectáculo de naturaleza viva… y luchadora.

    Gústame

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s