as palabras


a foto é de aquí
 

Cada mércores, Dores envólvenos nas palabras [outras]. Eu acubíllome nelas coma en mantas mornas. Abríganme da xeada [que me queima].


Obradoiros de Lecer no outono 2010, no Forum metropolitano da Coruña

Advertisements

23 thoughts on “as palabras

  1. Solo puedo dejar aquí una sonrisa e intentar deshacer esa escarcha .
    Es necesario refugios como las palabras de Dores para amainar los frios del alma.
    Me gusta mucho la imagen.
    Un abrazo

    Gústame

  2. É curioso: a imaxe, que semella xélida, acubíllanos con caloriño polo que suxire. Unha manta de palabras… gústame!

    [Eu son unha fan das mantas de palabras e das colchas de imaxes… Como agariman!! :)]

    Gústame

  3. Que sorte tes participar neses outonos!!! lembro a primeira vez que a miña sobriña, cando nena, tocou a nena. Afastou a man de socato dicindo “queima!!!”… como a túa xeada.
    beixiños

    Gústame

    • Certo! que teño sorte. Hai varios obradoiros interesantes para os que solicitei praza, pero existe moita demanda. No sorteo menos mal que me tocou o de Dores Tembrás, “Outros xeitos de ler”. Ela é fantástica, contáxia a súa paixón. Belísima muller. Grande poeta. Se fose home, namoraba.

      Gústame

  4. Nom conhezia a web de Dores… Venho de ver algo así por riba e a verdade é que me gostou. Obrigado polo descobrimento! Ando a ve-la com calma e normal que com essas verbas tenhas algo de máis calor… Mas nom te deites muito á geada que nom é bo! Fai-me caso.

    Umha aperta desde Cima de Vila

    Gústame

  5. A poesía ten o misterio de nos acompañar.
    Bueno, ás que somos lectoras obsesivo compulsivas, as palabras en xeral dannos algo mais que calor.
    Algunha palabras esconden o alma dentro, e canta compaña fan!

    (xa nos/me contarás qué tal o curso, moitas veces pensei se serán interesantes, si se aprende mais que sencillamente lendo aos grandes …

    Gústame

  6. Eu, coma Susana, sinto que as palabras me alimentan e me acompañan e nese abrigo constante que nunca falla, sempre ca calor suficiente para que non te queime a xeada. Biquiños

    Gústame

  7. Mi madre se aprendió unos versos de Vallejo y cuando hacía mucho frío y salía yo a la calle me subía el cuello del abrigo y me decía que era para que empezara a nevar. Ahora lo hago yo solo pero aunque no acierto nunca sus palabras cómo me abrigan.
    Bicos

    Gústame

  8. Intereante descubrimento a web de Dores Tembrás, grazas por amosárnola.

    Despois de ler unha reportaxe sobre a novelista británica Jane Austen, quedeime con estas palabras: “Una mujer decente no podía arriesgar su prestigio lanzando libros al mundo.” Afortunadamente, a nós non nos tocou vivir na época victoriana.

    Gústame

  9. Nesta noite de defuntos agarimame o lume na cociña da miña aldea. Tiven gana de escribir no blog, pero gardareinas para cando volva a casa, pq dende este aparellino no q escribo todo leva un ano.. grazas polos vosos saudos, bicos e/ou comentarios.

    Gústame

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s