a fraga de casas vellas

Á noite durmín querendo soñar coa fraga de Casas Vellas, da que fala Celso Fernández Sanmartín. Coas árbores altísimas, alleas aos plans avesos dunha empresa de electricidade e ás probas da vergoña. Con escornabois vixiantes nos buratos dos castiñeiros vellos. Co cheiro familiar do estrume en outono. Con azafráns silvestres e cogumelos agromando entre as follas que apodrecen no chan.

Na mañá agradecín ver na rúa as árbores urbanitas. As pobres árbores urbanitas con vocación de cooperantes de ONG.
árbores urbanitas

unha romaría de santa margarita [videoclip]

Levo a mirada en eastmancolor dende que me paseo polas páxinas de “A viaxe de Gagarin” de Agustín Fernández Paz, ando por unha Coruña que existía antes desta que medrou porriba dela.
Por iso este ano, á romaría de Santa Margarida. Formar parte da tradición. Imaxinar o antiguo outeiro reconvertido en parque urbano. Reconstruír no meu maxín os muíños de vento. A emisora espía de 1940, camuflada como RNE nos camións alemáns. Mirar a actual fonte, e vela coma cando era a “fonte dos caños”, a uns 200 m. da antiga capela monte abaixo. Esa fonte tan milagreira que á cofradía da santa non podían pertencer médicos nen boticarios, por non facerlle sombra no oficio de sanar. Percorrer internet á busca de fotos antigas, recuncar en A. Martí, o fotógrafo das maletas tristes.

Imaxe

Remoendo

Fan falla dous estómagos, e remoer, remoer, remoer.
Ollos serenos de pestanas longas, evitar o deslumbramento. Ter nome de cor, Rubia. Ser elegante, Gallarda. Humilde, Daisy.
E deitarse no prado, a remoer, remoer, remoer.

vaca

Evelyn. 1 de maio de 1947

Non era un gloomy sunday
a mañá daquela urxencia.
Era xoves.
O ar apenas
a chambra glamurosa
o peiteado perfecto.

Alá embaixo maio
as azoteas
o voo indeciso do teu foulard
o espazo
onde esvaecer.

Agarrarte ao colar de perlas
foi o último xesto
antes de quedar
tan serena
tan bela
tan morta.

A foto de Evelyn

dúas tazas: (parís en setembro, 2)

Nin a xente no baile do Moulin da Galette, nin a noite estrelada sobre o Ródano nin as espigadoras que eu vin. Só outras poucas imaxes tópicas de París.