Imaxe

Marisol (Dilaida, do blog Groucho) cruzou definitivamente.

Hai un ano transcribía no seu blog;

Díxenlle á rula: Pase miña señora!
E foise polo medio e medio do outono
por entre as bidueiras, sobre o río.
O meu anxo da garda, coas azas sob o brazo dereito,
na man esquerda a cabaciña de auga,
ollando a rula irse, comentou:
-Calquera día sen decatarte do que fas
dis: Pase miña señora!
e é a alma túa a quen despides como unha ave
nunha mañán de primavera
ou nun serán de outono. ____________Álvaro Cunqueiro

Imaxe

Arcadio Buendía, cando o ían fusilar.

Foto: Herbas no muro do Mosteiro de Carboeiro

“En realidad no le importaba la muerte, sino la vida y por eso la sensación que experimentó cuando pronunciaron la sentencia, no fue una sensación de miedo, sino de nostalgia”.

Cien años de soledad / Gabriel García Márquez