fálame a min

fálame a min

Textos, fotos e videoclips.

You can scroll the shelf using and keys

extemporáneo

14 Maio, 2012

-
Aínda Xa non é o tempo das cereixas.

About these ads

What do you think?

Please keep your comments polite and on-topic.

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

comentarios

Xa, mais hoxe en día as cousas non che son coma pensamos que deberían de ser. Dende tempos dos crásicos o mundo non é coma pensamos. É o que é ainda que non o pareza.
Deica.

BdV

14 Maio, 2012

xa logo virán; de feito, cando vaias o blog de leoeosseus, verás que xa probaron as cereixas de cedo.

xa se me fixo a boca auga.

biquiños,

Aldabra

14 Maio, 2012

pues esas cerezas “fuera de tiempo” tienen un aspecto inmejorable, la verdad. ñam!

raúl

14 Maio, 2012

Le temps des cerises, composta en 1866 por Antoine Renard e Jean Baptiste Clément, converteuse en 1871 no hino da Comuna de París

Trad.español:

Cuando estemos en el tiempo de las cerezas
el alegre ruiseñor y el mirlo burlón estarán de fiesta.
Mujeres hermosas tendrán la locura en la cabeza
y los enamorados, sol en el corazón.
Cuando cantemos en el tiempo de las cerezas
silbará aún mejor el mirlo burlón.
Pero es muy corto el tiempo de las cerezas
cuando vamos los dos a cortar soñando
pendientes para las orejas…
Cerezas de amor iguales que rosas
que caen bajo el follaje como gotas de sangre…
Pero es muy corto el tiempo de las cerezas,
pendientes de coral que se cortan soñando.
Cuando estéis en el tiempo de las cerezas,
si acaso teméis las penas de amor,
evitad a las hermosas mujeres.
Yo, que no les temo a los grandes dolores,
no viviré ya un día sin sufrir…
Cuando estéis en el tiempo de las cerezas,
vosotros también penaréis de amor.
Por siempre amaré el tiempo de las cerezas.
Es de ese tiempo del que guardo en el corazón
una herida abierta.
Y aunque se me ofreciera la dama Fortuna,
no podría jamás calmar mi dolor.
Por siempre amaré el tiempo de las cerezas,
y el recuerdo que guardo en el corazón.

Yves Montand cántaa aquí:

VEÑA, SEMPRE SERÁ TEMPO DE CEREIXAS!

untalmarra

14 Maio, 2012

J’aimerai toujours le temps des cerises…

un comentario que me encantou, xosé marra.

zeltia

14 Maio, 2012

Se todo na natureza é cíclico, está xunguido nunha espiral, como é que non vai existir o tempo das cereixas?!?! Por suposto que volverá. E non ha tardar moito, xa están aí á volta …

filispines

14 Maio, 2012

E xusto vou comentar debaixo do que era o meu avatar, que seica mudou pq eu cambiei a miña identidade diante das autoridades blogueiras do señor WordPres. Pois iso, que a Antas aínda non viñeron as cereixas. Iso sí; viñeron xa os merlos cireixeiros tocar o carallo á mañá cedo!

Chousa da Alcandra

14 Maio, 2012

unha linda maneira de espertar, co canto dos melriños entrando pola fiestra canda a luz… (este finde tamén me pasou a min) :-) -e o teu cangarexo era outro, que cho teño gardado para cando o queiras de novo-

zeltia

14 Maio, 2012

Na miña finca unha das cerdeiras xa as ten pintas. Aos merlos non lles importa que non estean no seu punto, hoxe pola tarde tiñan montada unha festa na cerdeira.
Bicos

Dilaida

14 Maio, 2012

Encandila este cesto de cerezas.Creo que se me antojaron :-)

Abrazo e saúdo afectuoso!

antonio

15 Maio, 2012

El mejor recuerdo quizás sea el que está por venir ese corto tiempo de cerezas que para que llegue un día hay que tener paciencia como los pájaros que las picotean cuando más sabrosas están

rubén lapuente

15 Maio, 2012

Xa sabes que por Arbo apareceron as primeiras cereixas e tamén os primeiros nísperos pero aínda precisan sol.
Tampouco é bo que veñan muitas cereixas; xa sabes: ano de cereixas, ano de queixas.

paideleo

15 Maio, 2012

-Aínda non é tempo…
As cereixas serán temperás, pero teñen una pintaza! Collo una presiña, co teu/voso permiso;-)

-Xa non é tempo…
Aquí concordo con Untalmarra: sempre é tempo de cereixas, dona zeltia! :-)

Por certo, non coñecía o refrán que aporta Paideleo; coido que este vai ser ano de moitas (demasiadas) cherries…

Bicos

Aura

16 Maio, 2012

chegou a hora
das cereixas/
o laranxa ceo sutil
estalando
nos cadáveres traslúcidos das bolboretas/
chegou o momento
de arribar
salvaxe e pel vermella á túa boca
(despensa de figos e gatas en celo)

(Rescatada do Pergamino de Xan)

Xan

16 Maio, 2012

Pode que nalgúns lugares da nosa Galicia, como outras varias cousas, non estean para ser picadas, pero, como interesado merlo, teño que agradecerche o paso que me das a outras cerdeiras galegas…

Xaquín

16 Maio, 2012

podo imaxinarte moi ben como merlo interesado ;-)

zeltia

17 Maio, 2012

Se xa non é tempo de cereixas, haberá que ir pensando nas moras ( xa sabes aquilo do refrán chinés que si choras porque se foi o sol…)

susana moo

17 Maio, 2012

moi boa recomendación, Susana, ti sempre tan práctica :-)

zeltia

17 Maio, 2012

Encántanme as cereixas. Teño moi bos recordos subida ás cerdeiras e comendo nelas.
Haberá que ir mercándoas, cando baixen un pouco de prezo, porque van caras de momento.
E con isto da crise hay que miralo todo.
bicos .

mariola

17 Maio, 2012

sí que vín a peli, claro, si non non faría a reseña… penso que che vai encantar… ademáis a vin en galego (v.o.)… moito chorei pero é ben bonita.

biquiños e si a vas ver xa me contarás.

Aldabra

18 Maio, 2012

Seguir este blog

Recibe aviso de cada artigo novo no teu correo electrónico.

Únete aos outros 59 segidores

%d bloggers like this: